سال۸۳كه حسينيه حاج همت رفته بودم در انتهايش كتابهاي دهه۶۰ را گذاشته بودند چاپ نامرغوب با كاغذ كاهي، وقتي مي خواندي در جو فكري آن روزها قرار مي گرفتي، ساختمانهاي دوكوهه دست نخورده بود طلائيه هنوز بكر بود و اثري از پست انتقال برق درست در كنار يادمان شلمچه نبود.
اما امسال:
كنار يادمان طلائيه يك جاده كشيده اند و كمي جلوتر شروع به استخراج نفت نموده اند. اختمالا يادمان در طرح توسعه بايد به جاي ديگري منتقل شود!!!
۱۲۰۰كيلومتر مرز مشترك با عراق داريم آنوقت پست انتقال برق به عراق بايد درست از كنار يادمان شهداي شلمچه رد شود
روي ديوارنويسي هاي قديمي را رنگ مي كنند تا مطلبي ديگر بنويسند. ساختمانهاي زخمي دوكوه را رفو مي كنند تا شايد بتوانند ستاره اي براي اين هتل بگيرند يا آن را به بخش خصوصي واگذار كنند اتاق ها را گچ كاري كرده در و پنجره نو انداخته اند
امسال در دوكوهه پيامهاي بهداري ل۲۷ را ميديدي: دوغ از نوشابه بهتر است!!!
تانكهاي كنار جاده از اهواز تا خرمشهر به۵ تا نمي رسيد.
بعيد مي دانم سهل انگاري باشد.
+نوشته شده در یکشنبه نوزدهم اسفند 1386ساعت21:4توسط مهدی |
|
